دايـرکـتوري بزرگ نگـين نـرگــس


بسم الله رحمن الرحیم
 
موضوع وبلاگ:نماز
پايگاه جامع نماز ستون دين است |
آیا تاکنون،درمقابل نیکی ها و کمک ها و دوستی های دیگران،تشکر کرده اید؟البته که آری.

چرا؟چون عقل و وجدان انسان،به سپاسگزاری از نیکان و نیکوکاران و تشکر از محبت ها و خوبی های دیگران،فرمان میدهد.

پس نعمت،سپاس را به گردن انسان می گذاد،و درک و شعور و وجدان،عامل اصلی سپاسگزاری انسان است.حتی اگر دوستی،کمک درسی به ما کند،کتاب و دفترش را به ما امانت دهد،سوالهای درسی مارا جواب داده،در جبران عقب ماندگیها ما را یاری کند،وسیله درس خواندن ما را فراهم سازد،مشکل کا را بر طرف سازدو....درهمه این موارد،خود را به او مدیون و بدهکار میدانیم و سعی میکنیم تا به نحوی،نیکی های اورا جبران و تشکر کنیم.

بدون شک،بالاترین و بهترین نعمت ها را خداوند در اختیار ما گذاشته است.به ما عقل و جان و اراده و فکر و استعداد بخشیده،در راه زندگی،راهنمایانی برای سعادتمندی ما فرستاده،هستی و حیات ما،در دست اوست.

همه چی ما از آفریدگار ماست.

او خالق است و ما بنده و مخلوق او.

او بی نیاز و تواناست،ما بنده ای نیازمند و ناتوان و محدود و ناچیز.

اگر هم درسی میخوانیم دانشی می آموزیم،در سایه لطف و مهربانی اوست که به ما نیروی فراگیری دانش و استعداد فهمیدن داداه است.

اگر نفسی می کشیم و به حیات خود ادامه میدهیم،بخاطر امکاناتی است که آن خدای خوب و دوست داشتنی و زیبا و کامل،برای ما فراهم کرده است.

از یک «بنده محتاج»چه انتظاری می رود،جز عبادت و پرستش؟

از یک انسان بهره مند از همه گونه نعمت های آشکار و نهان خداوند،چه انتظاری است،جز تشکر از صاحب نعمت،که خداوند است؟

ما عاقلیم و با وجدان،حق شناسیم و سپاسگار،بنده ایم و نیازمند؛و اگر در پیشگاه آفریدگارمان،سریر خاک می

نهیم و «عبادت»می کنیم و «نماز»میخوانیم و «نیاز»می طلبیم و «راز»میگوییم،برای اینست که،«خدایی او»

و«بندگی خود»را آشکار و ابراز کنیم.

اگر عبادت نکنیم،از هدف اصلی خلقت دور شده ایم.چرا که خداوند،هدف آفرینش ما را پرستش خداوند دانسته و فرموده است:


سوره ذاریات،آیه 56

من جن و آدمی را نیافریدم مگر برای آنکه مرا بندگی کنند.


و در آیه دیگر فرموده است:

سوره یس،آیه 61

مرا عبادت کنید،راه راست همین است.

پس اگر بندگی خدا را نکنیم و مطیع فرمانش نباشیم و پیروی از آئین آسمانی و جاوید او نکنیم،هم ناسپاسی کرده ایم،هم از رحمت او دور می شویم و هم غفلت خود را از هدف زندگی و شناختن صاحب نعمت،نشان داده ایم.

آنکه بندگی خدارا نکند،به بند شیطان و دام ابلیس ها و طاغوت و قدرت های ضد خدایی می افتد.بندگی خدا،انسان را چنان عزیز میکند که از بردگی قدرت های جبار،رها میسازد.



برچسب‌ها: نماز, حرف اول, فوایدنماز, دینی, اسلامی
نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و ششم بهمن 1392 توسط علیرضا اسماعیل پور